ภาพจิตรกรรมฝาผนังของวัดภูมินทร์ มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว สำหรับช่างผู้วาดนั้นไม่ปรากฏประวัติ ทราบแต่ว่าเป็นศิลปกรรมแบบชาวไทยลื้อ โดยผนังด้านเหนือ ทิศตะวันออก และทิศใต้เป็นรูปพระพุทธเจ้าประทับนั่งปางมารวิชัย มีพระสาวกนั่งประนมมืออยู่ด้านข้าง เข้าใจว่าคงเป็นตอนที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเทศนาเล่าเรื่องคันทนกุมารชาดก ซึ่งช่างได้เขียนเป็นภาพเล่าเรื่องขนาดเล็กอยู่ด้านล่าง ส่วนผนังทางด้านทิศตะวันตกนั้น ด้านบนเขียนเป็นภาพพระพุทธเจ้าในปางไสยาสน์ เมื่อสังเกตจากลักษณะการนอนที่ไม่มีอาการเกร็ง และภาพพระสาวกที่แสดงอาการเศร้าโศก ก็อาจเป็นไปได้ว่าเป็นพุทธประวัติตอนปรินิพพาน ส่วนผนังด้านล่างเขียนเรื่องเนมิราชชาดก ส่วนเรื่องคันทนชาดกที่เขียนนั้นใช้เนื้อเรื่องของท้องถิ่นเมืองน่านเอง และยังได้สอดแทรกวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของคนเมืองน่านในระยะเวลานั้นไว้ด้วย